กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ อย่าตีผมเลย
พวกนักเลงที่เหลือสิบกว่าคนคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ฉู่หนาน
แต่ทางเดินมันกว้างแค่สองเมตร เลยขยับตัวกันไม่ได้เต็มที่
ไม่ทันไร พวกนักเลงราวยี่สิบคนก็ถูกฉู่หนานจัดการล้มลงกับพื้นหมด
“พี่... พี่... พี่... พี่ใหญ่ อย่าตีผมนะ ผม... ผม... ผมยกเงินให้พี่หมดเลย” พี่หกกลัวจนหน้าบิดเบี้ยว
ฉู่หนานยิ้มพลางพูดว่า “ไม่เป็นไรพี่หก คนเรามันต้องคุยกันด้วยปาก ไม่ใช่ด้วยมือ ผมก็ไม่ใช่คนที่ชอบใช้ความรุนแรงอะไรหรอก”
“พี่บอกผมมาว่าพี่อู่อยู่ไหน ผมก็ไม่ตีพี่”
“พี่... พี่... พี่อู่? พี่อู่ พี่อู่คนไหนกัน” พี่หกทำหน้างงถาม
“แป๊ะ!” ฉู่หนานตบเข้าที่หน้าพี่หกอย่างแรง
พี่หกกุมหน้าตัวเองแน่น พูดเสียงสั่นเครือ “ผม... ผมไม่รู้จักพี่อู่เลยจริง ๆ”