เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ฟ้องไทเฮา กักขังภรรยาข้า
เสิ่นหนิงถูกเบียดอยู่กลางฝูงชน ในหูมีแต่เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของราษฎรที่ดังหึ่ง ๆ อยู่เต็มไปหมด
“กลองถวายฎีกา ถ้าเคาะแล้วต้องถูกโบยหน้าพระที่นั่ง 30 กระบองเสียก่อน จึงจะได้เข้าเฝ้าฝ่าบาท”
“ท่านแม่ทัพเสิ่นผู้นี้มีความคับข้องหมองใจสักเพียงใด ถึงได้ยอมเอาชีวิตเข้าแลก”
“เห็น ๆ อยู่ว่าสถานการณ์ที่หลงซีกำลังตึงเครียด หากท่านแม่ทัพเสิ่นถูกโบย 30 กระบองนี้เข้า แล้วจะนำทัพออกศึกได้อย่างไร”
“หากชาวทูเจวี๋ยบุกเข้ามาทางหลงซี ต้าเยี่ยนของเราก็จบสิ้นกันหมด!”
เสิ่นหนิงไม่ได้ยินสิ่งใดอีกแล้ว
เห็นเพียงแผ่นหลังสูงใหญ่ของท่านพ่อ ที่ยามนี้กำลังกำไม้ตีกลองไว้แน่น แล้วฟาดลงบนกลองใหญ่ใบนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
เสียงกลองกึกก้องสะท้านฟ้า สั่นสะเทือนจนถนนยาวทั้งสายสั่นไหว
นางออกแรงเบียดฝูงชนไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง ถูกผู้คนดันจนเซไปเซมา เกือบล้มลง