กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 อานิง ข้าเจ็บมาก
เสิ่นหว่านขอบตาแดงก่ำ นางวางแมวตัวนั้นในอ้อมแขนลงบนพื้น แล้วเดินไปยังข้างกายเสิ่นหนิง
เสิ่นหนิงยกมือขึ้นเบา ๆ เช็ดน้ำตาที่มุมตาของนางให้
“หว่านเอ๋อร์ ท่านพ่อกำลังจะกลับเมืองหลวงแล้ว อีกไม่นานพวกเราก็จะได้พบพี่ใหญ่และได้กลับมาเป็นพี่น้องกัน”
เสิ่นหว่านกัดริมฝีปากบาง:
“ข้าไม่คิดว่าพี่หญิงใหญ่กับเฉินอ๋องก็รู้สถานะของพี่ใหญ่แล้ว”
“ถ้าเช่นนั้น พี่ใหญ่จะตกอยู่ในอันตรายหรือไม่”
นางก้มตาลง กล่าวต่อ “ข้าเกลียดพี่หญิงใหญ่”
“หากไม่ใช่เพราะนาง เรือนใหญ่ของเราจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร”
“เวลานี้ท่านแม่หายสาบสูญ ไม่รู้เป็นตายร้ายดี พี่ใหญ่ก็ยังไม่อาจรับรองพวกเรา ในตระกูลเสิ่น พี่น้องของเราหลายคนก็ใช้ชีวิตอย่างหวาดเสียวทุกฝีก้าว…”