เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 เสิ่นหนิง เจ้ามา
พอองค์หญิงเป่ยเจียงเอ่ยจบ เสิ่นหว่านก็ใจกระตุกขึ้นมาทันที นิ้วมือกำชายกระโปรงโดยไม่รู้ตัว
บนที่นั่งชั้นสูง จักรพรรดิอู่จงขมวดคิ้ว แค่นเสียงหึ
คิดจะให้ลูกชายของเขาไปเป็นราชบุตรเขยเป่ยเจียงหรือ? ช่างน่าขันสิ้นดี
เบื้องล่าง ซูหลิ่นเฟิงมองไปยังองค์หญิงเป่ยเจียง เลิกคิ้วขึ้น “คิดจะให้นายน้อยผู้นี้เป็นราชบุตรเขยหรือ? ได้สิ ชนะข้าก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
องค์หญิงเป่ยเจียงยิ้มบาง ๆ “หากเจ้าพ่ายแพ้ ก็มาเป็นราชบุตรเขยของข้าองค์หญิงเถิด”
“หากเจ้าชนะ ข้าองค์หญิงก็จะยอมลงมาแต่งงานกับเจ้า”
พอคำพูดนั้นจบลง ในงานเลี้ยงก็พลันมีเสียงกระซิบกันขึ้น พร้อมเสียงหัวเราะกลั้นไม่อยู่สองสามครั้ง
ซูหลิ่นเฟิงเลิกคิ้ว ไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “องค์หญิงมีสถานะสูงส่ง ข้านายน้อยผู้นี้มิกล้าเทียบชั้น