กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ส่งปิ่นปักผมหยกให้นาง ต่างไม่ติดค้างกัน
“ข้า… ข้าไม่ได้ยินสิ่งใดเลย…”
อวี๋จิ้งซูตกใจจนทั่วร่างสั่นสะท้าน ใบหน้าภายใต้หมวกคลุมหน้านั้นบิดเบี้ยวจนน่าหวาดกลัว
นางหันหลังหมายจะหนี แต่กลับถูกองครักษ์ของเฉินอ๋องคว้าตัวไว้ได้ในคราเดียว ลากตรงเข้าไปในเรือนข้าง
ประตูห้องดัง ‘ปัง’ ขึ้นครั้งหนึ่งแล้วปิดลง
อวี๋จิ้งซูถูกโยนลงกับพื้น พอเงยหน้าขึ้นก็ประจันหน้ากับใบหน้าของเฉินอ๋องซึ่งซ่อนอยู่ในเงามืด
เย็นเยียบ น่าสะพรึงกลัว
“เป็นท่านหรือ”
“เจ้าได้ยินอะไร”
อวี๋จิ้งซูรีบส่ายหน้า “หม่อมฉันไม่ได้ยินสิ่งใดเลย จริง ๆ ไม่ได้ยินสิ่งใดทั้งสิ้นเพคะ”