กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ลู่โหม่วนี้ยินดีแต่งงานกับแม่นางเสิ่น
สองวันต่อมา หลังจากหลิงหลงได้ป้ายผ่านทางถนนยินซ์ยินมาแล้ว
เสิ่นหนิงจึงพาหลิงหลงออกจากจวนแต่เช้าตรู่
เสิ่นหว่านไปที่เรือนเจาหัวเพื่อตามหาคน เมื่อเห็นว่าเสิ่นหนิงไม่อยู่ในลานบ้าน
จึงอุ้มแมวขาวที่นอนอยู่ข้างหน้าต่างเข้ามาในอ้อมอก แล้วหันไปยังลานบ้านของเสิ่นเยี่ยน
พอเข้าประตูเรือน ก็ได้ยินเสียงชงชาจากในเรือนข้าง
ยังปนกับเสียงของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง
“ข้อเสนอของคุณชายเสิ่น ลู่โหม่วนี้จะพิจารณาอย่างถี่ถ้วน”
“เพียงแต่ลู่โหม่วนี้มีความรู้ตื้นเขิน ไม่อาจรู้ได้จริง ๆ ว่าตนจะสอบได้ตำแหน่งหรือไม่”
เสิ่นเยี่ยนยิ้มกล่าว “วางใจเถิด น้องสาวข้าเคยกล่าวไว้ว่า ในการสอบฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ คุณชายลู่จะสอบได้เป็นแน่”