กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ท่านอ๋องหึง
แก้มเสิ่นหนิงร้อนผ่าวเล็กน้อย นางเพิ่งคิดจะลุกออกจากอ้อมอกเขา เซี่ยหลินหยวนก็ยื่นมือกดนางไว้
ริมฝีปากบางของเขาแนบชิดข้างใบหูนาง เอ่ยเสียงต่ำว่า
“ต่อจากนี้ อย่าคิดมากคิดไปเองอีกเลย”
เสิ่นหนิงทอดสายตาลง เอ่ยอย่างเรียบเฉย:
“ใครกันที่คิดไปเองเล่า”
“ข้าเพียงได้ยินว่าสรรพคุณยารุนแรงยิ่งนัก จึงเป็นห่วงร่างกายท่านอ๋อง”
เซี่ยหลินหยวนหัวเราะเบา ๆ “ข้ายังไม่ตายง่าย ๆ หรอก”
อาจเพราะกลิ่นคาวเลือดบนตัวเขาหนักเกินไป
เสิ่นหนิงยังคงลุกออกจากอ้อมอกเขา ไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ