กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ชอบแม่นางอ่อนหวาน
เสิ่นหว่านเห็นสีหน้าของอวี๋ซื่อและเสิ่นโหรวเช่นนั้น ก็เดาได้เจ็ดแปดส่วนในใจแล้ว
การขอพรที่วัดพิทักษ์แผ่นดินครั้งนี้ ดำเนินการตามธรรมเนียมราชวงศ์
เหล่าคุณหนูชั้นสูงจากตระกูลสูงทั้งหลาย ล้วนมิได้พาหญิงรับใช้และบ่าวรับใช้มาด้วย
หลิงหลงกับจื่อยวี่เพราะรู้วิชายุทธ์ จึงอาศัยความวุ่นวายปะปนเข้ามาในวัดพิทักษ์แผ่นดิน
เสิ่นโหรวย่อมคิดเป็นแน่ว่าข้างกายนางไม่มีผู้ใด
นางกัดริมฝีปากเบา ๆ “พี่หญิงใหญ่เหตุใดจึงตกใจถึงเพียงนี้?”
“หากข้าไม่อยู่ที่นี่ แล้วควรอยู่ที่ใดเล่า?”
เสิ่นโหรวฝืนยิ้มอย่างเก้อ ๆ บนใบหน้า ใจกังวลไม่สบาย “ไม่…ไม่เป็นอะไร”