กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 ไม่อยากตั้งครรภ์เร็วเช่นนี้
ยาลูกกลอนรสขมค่อย ๆ ละลายอยู่ในปาก แผ่กลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ออกมา
เสิ่นหนิงซึ่งยังอยู่ในห้วงนิทรา ไม่อาจห้ามใจให้ขมวดคิ้วขึ้น
นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก็เห็นเงาร่างหนึ่งนั่งอยู่ตรงขอบเตียง
ผู้นั้นสวมอาภรณ์สีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลา มิใช่ผู้ใดอื่น เซี่ยหลินหยวนนั่นเอง
“ตื่นแล้วหรือ” น้ำเสียงของชายผู้นั้นต่ำทุ้มและขึงขัง
เสิ่นหนิงจึงเกิดจิตสำนึกว่าในปากยังอมยาลูกกลอนที่ละลายไม่หมดไว้
นางเพิ่งจะคิดคายออกมา เซี่ยหลินหยวนก็ใช้ปลายนิ้วประคองคางนางขึ้นเบา ๆ
“กลืนลงไป” ในน้ำเสียงของชายผู้นั้นแยกอารมณ์ไม่ออก
เสิ่นหนิงดิ้นหลุดจากมือเขา รู้สึกจนใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังกลืนยาลูกกลอนลงคอไป