กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 เชิญหมอจางมาตรวจพิษ
ในชั่วขณะที่เห็นเสิ่นหนิง สีหน้าของเสิ่นโหรวก็แข็งค้างไปในบัดดล
นางขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม ทั้งร่างยืนนิ่งอยู่กับที่ ใจยุ่งเหยิงราวกับป่านเส้นด้าย
ยามนั้น เสิ่นหว่านลงจากรถม้า เห็นเสิ่นโหรวมีท่าทีเช่นนี้
“พี่หญิงใหญ่เป็นอะไรไปหรือ เหตุใดสีหน้าถึงได้แย่เช่นนี้?”
“พอเห็นพี่หญิงสอง ก็ราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น”
เสิ่นโหรวรีบส่ายหน้า ทว่าทั้งร่างกลับสั่นสะท้านเบา ๆ ไม่อาจหยุดได้
นางจ้องอาภรณ์สีชมพูบนร่างเสิ่นหนิง ถามว่า “ข้าจำได้ว่า ก่อนหนิงเอ๋อร์ออกจากจวนคืนนี้ ควรจะสวมอาภรณ์สีม่วงมิใช่หรือ”
“อีกอย่าง ปิ่นระย้าบนศีรษะเจ้าหายไปได้อย่างไร เจ้า…”
เห็นสีหน้าเสิ่นโหรวลำบากใจถึงเพียงนั้น เสิ่นหนิงก็ยิ้มเบา ๆ