กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 สอนเสิ่นหว่านฆ่าคน
ในชั่วขณะที่ได้ยินเสียงนั้น เสิ่นหว่านราวกับมองเห็นแสงสว่างริบหรี่อยู่บ้าง
นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ก็เห็นชายหนุ่มชุดม่วงผู้หนึ่งเดินย้อนแสงมาจากปากตรอก
พอเห็นชัดถึงคิ้วและดวงตาดุดันไม่เชื่อฟังของชายหนุ่มผู้นั้น นางจึงเอ่ยออกมาด้วยเสียงสะอื้นว่า
“ซื่อจื่อซู ช่วยข้าด้วย”
ซูหลิ่นเฟิงเดินเข้ามาเรื่อย ๆ ยังคงมีท่าทางไม่เอาถ่านเช่นเดิม
เขาชายตามองชายที่ทั่วร่างเปื้อนเลือดอยู่บนพื้นแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองเสิ่นหว่านที่ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดขาว ดึงมุมปากขึ้นว่า
“แม่นางเสิ่นเก่งขึ้นแล้ว ถึงกับลงมือเองได้แล้ว”
เขาเรียกสุนัขดำที่ยังกัดคนชุดดำอยู่ตรงนั้นว่า “จุยเฟิง มานี่”
สุนัขดำตัวนั้นเข้าใจคนอย่างยิ่ง ก็ปล่อยปากทันทีแล้ววิ่งกลับไปที่ข้างขาเขา