เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 พ่อแท้ ๆ ของเฉินอ๋อง
เมื่อเห็นใบหน้าบิดเบี้ยวและมืดคล้ำของหมิงอ๋อง ร่างทั่วร่างของเสิ่นโหรวก็สั่นสะท้าน
นางเพิ่งจะลุกขึ้นยืน แต่ขาทั้งสองอ่อนแรงจนทรุดกลับไปนั่งลงอีกครั้ง
เสียงของนางสั่นเทาไม่อาจหยุดได้ “องค์ชายหมิง หม่อมฉันไม่ทราบจริง ๆ ว่าผ้าเช็ดหน้านั้นเป็นของในวังเพคะ”
“หม่อมฉันก็ถูกเสิ่นหนิงวางแผนใส่เพคะ”
“ขอองค์ชายโปรดไว้ชีวิตหม่อมฉันด้วยเพคะ”
นางพูดไปพลางตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นไปพลางอย่างสับสนอลวน
จากนั้นนางคุกเข่าลงกับพื้น ก้มหน้าผากกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวไม่หยุด
หมิงอ๋องแค่นเสียงหึ ดวงตาขุ่นมัวเล็กเท่าเมล็ดถั่วคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่นาง
ใบหน้าของเขาเขียวคล้ำด้วยโทสะ เขาลุกพรวดจากเก้าอี้ ก้าวยาวสองสามก้าวไปถึงข้างกายเสิ่นโหรว แล้วยกเท้าถีบออกไป