เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ผู้ที่หมั้นหมายกันเองไม่ใช่หม่อมฉัน
ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนก็พากันพุ่งตรงไปยังเสิ่นหนิงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะสตรีอย่างพร้อมเพรียง
“ปีนั้นหมิงอ๋องถึงกับเกือบลงมือกับฝ่าบาทเพราะเย่ซื่อ บัดนี้ลูกสาวของเย่ซื่อก็ยังคิดหาหนทางเข้าจวนหมิงอ๋องอีก ช่างเป็นธิดาสืบอาชีพมารดาเสียจริง”
“เฮ่ย ใครใช้ให้นางเป็นลูกสาวของเย่ซื่อเล่า”
เสิ่นหนิงนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเรียบร้อย ทว่าสีหน้ากลับสงบนิ่งราวกับน้ำ
ในที่สุดปลาก็ติดเบ็ดเสียที นางรอคอยมาเนิ่นนานแล้ว
สายตาของนางทอดไปยังชายชราตาเดียวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วได้แต่หัวเราะเย็น ๆ อยู่ในใจ
ไอ้คนโง่ผู้นี้เกรงว่าคงจำของของหลานสาวแท้ ๆ ของตนเองไม่ได้เสียแล้วกระมัง
ชาติก่อน ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นในมือหมิงอ๋องเป็นของนางจริง
เมื่อไทเฮาซักถามต่อหน้าธารกำนัล นางก็แก้ตัวอย่างไรก็ไม่พ้น สุดท้ายจึงถูกประทานสมรสให้