เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 เสิ่นหนิงเป็นคนของข้า
หลังเสิ่นหนิงและเสิ่นโหรวกลับถึงจวนตระกูลเสิ่น เสิ่นโหรวก็ตรงไปยังลานบ้านของอวี๋ซื่อ ร่ำไห้อย่างหนักหน่วง
อวี๋ซื่อมองนางด้วยสายตาเย็นชา “เจ้าไม่ใช่หรือที่ปากพล่อยบอกว่าไข่มุกใต้เป็นของตัวเอง? เหตุใดกลับเป็นของที่เอามาจากเรือนของเสิ่นหนิง?”
ดวงตาของเสิ่นโหรวแดงก่ำ ส่ายหน้าพร้อมน้ำตาคลอ “ข้าก็ไม่รู้… ข้าถูกเสิ่นหนิงวางแผนใส่ร้าย”
อวี๋ซื่อสูดลมหายใจลึก “บัดนี้พระนางกุ้ยเฟยไม่ให้เจ้าเข้าวังแล้ว เช่นนี้จะทำอย่างไรดี?”
เสิ่นโหรวกัดริมฝีปากมองอวี๋ซื่อ “อาสะใภ้รอง ท่านเข้าวังสักครั้งหนึ่ง อธิบายกับพระนางกุ้ยเฟยให้กระจ่างเถิด ข้าไม่มีทางวางยาพิษทำร้ายพระนางได้เด็ดขาด”
อวี๋ซื่อลุกขึ้นจากขอบเตียง มองท่าทางร่ำไห้จนน้ำตาร่วงพรูงดงามของเสิ่นโหรว น้ำเสียงยิ่งเย็นชาลง
“พอเจอเรื่องก็เอาแต่ร้องไห้ เจ้าอย่าลืมเสียว่าเจ้าเป็นบุตรีสายตรงคนโตของเรือนใหญ่ตระกูลเสิ่น”