กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 เขารู้ นางก็กลับชาติเกิดใหม่เช่นกัน
หลังจากเสิ่นหนิงควบม้าเข้ามาในลานประลอง
ก็เห็นบนแท่นเหล็กไม่ไกลนัก มีลูกบอลสานไม้ไผ่สิบกว่าลูกห้อยด้วยเชือกป่าน
ลมหนาวพัดกวาดผ่านลานประลองอันว่างเปล่า พัดให้ลูกบอลเหล่านั้นกระทบกันจนเกิดเสียง ‘ก๊อก ๆ’
จากที่นั่งบุรุษและที่นั่งสตรีมีเสียงกระซิบกันดังมา
ใครก็มองออกว่า การประลองครั้งนี้ยากลำบากยิ่งนัก
ไม่เพียงต้องยิงให้แม่นและออกมือให้เร็ว ยังต้องจับวิถีที่หายวับในพริบตาท่ามกลางการแกว่งไหวให้ได้
แม้แต่เฉินอ๋องและซูหลิ่นเฟิงผู้มีวิชาศรสูงส่ง ก็ไม่แน่ว่าจะยิงถูกทุกดอก
เสิ่นหนิงดึงบังเหียนหยุดม้า สายตามองกวาดผ่านลูกบอลสานไม้ไผ่ที่แกว่งไหวเหล่านั้น
ยากอยู่บ้างจริง ๆ แต่นางไม่คิดยอมแพ้