กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 สมกับที่ขโมยได้ทุกอย่าง
“ไม่ใช่เช่นนั้น…พี่ชาย”
“ยังจะว่าไม่ใช่อีก หน้าเจ้าแดงหมดแล้ว”
เสิ่นเยี่ยนหัวเราะเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ
เสิ่นหนิงทั้งโกรธทั้งร้อนใจ แก้มร้อนผ่าว กระทั่งใบหูก็ขึ้นสีชาด
“ช่างเถิด ข้าไม่พูดกับเจ้าแล้ว”
นางจนใจนัก จึงหันหลังออกจากเรือนข้าง คว้ามือไป๋จื่อแล้วรีบออกจากเรือนมั่วเซียง
รีบรุดกลับไปยังเรือนเจาหัวของตนตลอดทาง
กระทั่งก้าวเข้าประตูเรือนเจาหัวได้ นางจึงค่อยโล่งใจลงบ้าง
ภายในเรือนมั่วเซียง เสิ่นเยี่ยนหันไปมองเซี่ยหลินหยวนผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้และกำลังถือถ้วยชาอยู่