เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 พี่ชายลูกพี่ลูกน้องตระกูลเย่
เฉินอ๋องสีหน้าเคอะเขิน ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว “เสิ่นหนิง… เจ้า…”
เสิ่นหนิงถอยหลังอย่างช้า ๆ รอยยิ้มบางเบาแผ่กระจายอยู่ที่ริมฝีปาก นางค้อมกายคำนับเฉินอ๋องอย่างงดงาม
“องค์ชายโปรดพิจารณา เสิ่นหนิงเพียงไม่ประสงค์ให้ผู้คนเข้าใจผิด จึงได้ชี้แจงต่อหน้าทุกคนเช่นนี้”
“บุญคุณที่องค์ชายช่วยมามาฟางไว้ ตระกูลเสิ่นทั้งตระกูลก็ซาบซึ้งจดจำไปชั่วชีวิต”
“บัดนี้มามาฟางจากไปแล้ว พอพรุ่งนี้ฟ้าโปร่ง ข้าจะไปจุดธูปคารวะหน้าหลุมศพนางด้วยตนเอง ขอให้นางใต้บาดาลดลบันดาลให้องค์ชายมีบุญวาสนายั่งยืนอายุยืนยาว”
เสียงกระซิบกันรอบด้านชัดเจนยิ่งขึ้น
“ที่แท้เฉินอ๋องเข้าใจผิดคิดว่ามามาแก่นั้นเป็นคุณหนูรองเสิ่น…”
“เช่นนี้แล้ว ก็คงเป็นเพราะคุณหนูรองเสิ่นผู้นี้ไร้บุญวาสนานั่นเอง”