เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341 ตานชิง
เวลาเหมือนผ่านไปเพียงชั่วขณะ แต่ก็เหมือนยาวนานหลายสิบปี
เหล่าผู้บำเพ็ญที่ยังอยู่ในถ้ำสวรรค์แห่งสุสานเซียน ทั้งหมดต่างเหม่อมองดวงดาวที่ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนบนท้องฟ้า โดยรอบเงียบสงัด ไม่มีใครพูดอะไร
แม้แต่ซูไต๋และจั่วหยู่ ต่างก็ตะลึงมองรอยกระบี่นั้น จิตใจปั่นป่วนดั่งคลื่นซัดสาด
“น้องชายร่วมสำนัก เจ้าได้ก้าวข้ามสู่ขั้นเปลี่ยนวิญญาณแล้วหรือ?”
จั่วหยู่นิ่งอึ้งไร้คำพูด คิดในใจว่า “ทั้งยังเป็นกระบี่อันน่าตะลึงเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนวิญญาณธรรมดาจะสามารถใช้ได้หรือ?”
ซูไต๋เคยคาดเดาไว้บ้างแล้ว แต่พลังที่อันเล่อแสดงออกมาก็ยังเกินความคาดหมายของนางอยู่มาก
หากแม้แต่พวกเขาทั้งสองยังรู้สึกเช่นนี้ จะกล่าวไปใยถึงหลิวลี่ หลานหรูอวี้ และชิ่นลี่ ทุกคนต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง
เพียงแค่ไม่ได้พบกันหนึ่งคืน ทุกคนยังคงวุ่นอยู่กับการค้นหาสมบัติในสุสานเซียน แต่ทำไมจู่ๆ ก็มีคนก้าวขึ้นสู่ขั้นเปลี่ยนวิญญาณโดยไม่มีใครรู้เนื้อรู้ตัว?
ผู้บำเพ็ญที่พยายามยุยงคนอื่นก่อนหน้านี้ หน้าซีดเผือดดั่งดิน ร่างกายสั่นเทา ตระหนักถึงความโง่เขลาของตน - ก่อนหน้านี้……ตนกลับคิดจะลงมือกับผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนวิญญาณ?