เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 ต้าเซี่ยพ่ายแพ้
จากคำบอกเล่าของจีหยุนถิง ไม่ยากที่จะเข้าใจว่า พระมารดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์และองค์จักรพรรดิแห่งผืนดินอันอุดมคือเทพผู้สร้างโลกที่มักปรากฏในตำนาน เพียงแต่ครอบครองอำนาจต่างกัน
แต่ความจริงจะเป็นเช่นนั้นหรือไม่ อันเล่อไม่อาจรู้ได้
ทุกความศรัทธาย่อมสรรเสริญเทพเจ้าที่ตนเคารพบูชา สองเทพเจ้าหลักของต้าเซี่ยก็ไม่ต่างกัน
อย่างไรก็ตาม เมื่อได้ยินการยกย่องพระมารดาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ว่า “เปี่ยมเมตตาและกรุณา” อันเล่อกลับรู้สึกขบขันและเสียดสี ไม่ว่าจะเป็นท่าทีที่มีต่อเขาผู้เป็นอสูรที่พระองค์สร้างขึ้นเอง หรือการล่มสลายของต้าโจว ล้วนแสดงให้เห็นว่าพระองค์ห่างไกลจาก “เมตตาและกรุณา” เหลือเกิน
จีหยุนถิงมองไปยังศาลเจ้าไม่ไกล ที่นั่นมีเสียงสวดและภาวนาลอยแว่ว ผู้คนรอบศาลเจ้าต่างมองด้วยสายตาอิจฉา บางคนพึมพำ ฉวยโอกาสสวดภาวนาด้วยใจศรัทธา
แม้ต่อหน้าเทพเจ้า สรรพชีวิตจะเท่าเทียมกัน แต่ศาลเจ้าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ย่อมไม่ใช่ว่าใครก็เข้าได้ มิเช่นนั้นจะเป็นการทำให้ดินแดนบริสุทธิ์แปดเปื้อน เป็นการลบหลู่เทพเจ้า
การที่ยอมให้ทาสสวดภาวนานอกศาลเจ้าได้ ก็นับว่าเป็นความเมตตาของเหล่าพระครูแล้ว
จีหยุนถิงมีสายตาซับซ้อน