เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 งานเลี้ยงมังกรทั้งตัว
ไม่นาน คณะเดินทางก็มาถึงคฤหาสน์ของเสวียนกงหมิง
เป็นไปตามที่อันเล่อคาดไว้ ที่พำนักแห่งนี้ดูคล้ายพระราชวังขนาดย่อมมากกว่าคฤหาสน์ธรรมดา!
แน่นอน คำว่า “ขนาดย่อม” นั้นเปรียบเทียบกับพระราชวังอื่นๆ ในเมือง แต่หากเทียบกับอาคารในวังสุญญตาในยุคหลัง ที่นี่ก็นับว่าเป็นสิ่งก่อสร้างมหึมาที่สง่างามและสูงตระหง่านอย่างแท้จริง
อันเล่อเงยหน้ามองยอดโดมของวัง คิดในใจ “อาคารที่นี่ส่วนใหญ่สูงใหญ่มาก คงเพราะต้องรองรับการมาเยือนหรือพำนักของยักษ์”
เขาได้เรียนรู้จากภาพจิตรกรรมฝาผนังในสุสานเซียนว่า หลังจากยักษ์ดื่มน้ำจากบ่อศักดิ์สิทธิ์ เพียงไม่กี่ชั่วอายุคน ร่างกายก็หดเล็กลงเท่าขนาดมนุษย์ในยุคหลัง ดังนั้นในสมัยราชวงศ์ต้าโจว อาคารบ้านเรือนจึงยังคงมีขนาดและความสูงที่เหมาะกับยักษ์
ด้วยผู้มีร่างเล็กสามารถอาศัยในวังใหญ่ได้ แต่ยักษ์ไม่อาจเบียดเสียดในที่คับแคบ
อันเล่อมองไปรอบๆ บนที่สูงของวังประดับด้วยไข่มุกเรืองแสงมากมาย แม้ในยามค่ำคืนก็ยังส่องสว่างนวลตา ทำให้บริเวณนี้สว่างราวกับกลางวัน
ในขณะที่อันเล่อทึ่งกับภาพอันน่าพิศวง เขาก็พยายามระลึกถึงภาพจิตรกรรมที่เคยเห็นในสุสาน ไม่ละเลยแม้แต่รายละเอียดเล็กน้อย