เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 สุสานเทพมาร
ปู้ซวนจื่อไม่รู้ว่า อันเล่อเคยใช้พลังอสูรพิเศษเข้าสู่ภูมิทัศน์ภายในมาก่อน ทั้งยังกำจัดสิ่งสกปรกที่สะสมในการวิวัฒนาการ หลุดพ้นจากโซ่ตรวนในอวัยวะภายใน บังเอิญได้ฝึก [วิถีแห่งร่างทิพย์หวงถิง] จนแตะขอบวังหวงถิงมาแล้ว เหลือเพียงก้าวสุดท้ายเท่านั้น
ด้วยความช่วยเหลือจากวิชามองภายในและวิชาค้นหาวังที่ปู้ซวนจื่อสอน อันเล่อจึงพบตำแหน่งวังศักดิ์สิทธิ์นี้โดยไม่ยากนัก แล้วทำลายอุปสรรค ปลดผนึกวังศักดิ์สิทธิ์ในคราวเดียว
นี่ไม่ใช่ความสำเร็จชั่วข้ามคืน แต่เป็นผลจากการสั่งสมมายาวนาน
ในขณะเดียวกัน ความผันผวนในร่างอันเล่อยังไม่จบสิ้น
พลังลึกลับทั้งเย็นและร้อน พุ่งออกมาจากวังหวงถิงนี้ ทะลวงทั่วร่างอันเล่อในชั่วพริบตา แม้แต่เส้นผมก็เปี่ยมด้วยพลังชีวิตเต็มเปี่ยม จนผมลุกชัน!
อันเล่อคิดในใจ “ในเมื่อเป็นวังศักดิ์สิทธิ์ สมบัติที่แท้จริงต้องอยู่ลึกในวังหวงถิงแน่”
จิตสำนึกของเขาค่อยๆ เข้าสู่วังลึกลับนี้ แต่กลับพบว่าวังหวงถิงไม่มีรูปร่างแน่นอน มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา บันได ระเบียง กำแพง……ราวกับประกอบขึ้นจากความทรงจำเกี่ยวกับวังของอันเล่อ
โดยรอบเป็นดั่งมหาสมุทรแห่งแสงทอง แสงสว่างทั่วทุกหนแห่ง ราวกับดินแดนเซียน จิตสำนึกถูกแสงโอบล้อม รู้สึกสบายยิ่งนัก
“แสงทองเหล่านี้ ดูเหมือนจะดูดซึมได้?”