เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 [แดนอเวจีทะเลโลหิต]
ฟ้าถล่มดินทลาย ภูเขาแตกสลาย
พลังวิญญาณอันบ้าคลั่งระเบิดพลังประหลาดวุ่นวาย ก่อให้เกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด ซัดกระเพื่อมราวคลื่นสึนามิไปทุกทิศทาง
ไม่ใช่ภัยธรรมชาติ แต่ร้ายแรงยิ่งกว่าภัยธรรมชาติ!
เมื่อเผชิญกับภาพวันสิ้นโลกเช่นนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียนและนักยุทธ์ผู้แข็งแกร่ง ก็อดสั่นสะท้านในใจไม่ได้
ร่างของสื่อขู่โงนเงน สุดท้ายก็ร่วงจากที่สูง ตกลงในป่า
ทั่วร่างเขาเต็มไปด้วยพลังความตาย เสื่อมโทรมถึงที่สุด ชีวิตใกล้ดับ การลอบโจมตีครั้งก่อนแม้จะได้ผลดี แต่ก็ทำให้สื่อขู่ไม่อาจควบคุมพลังความตายในร่าง กำลังจะถูกพลังความตายย้อนทำร้ายจนตาย
แต่ดวงตาของสื่อขู่กลับเปล่งประกายผิดปกติ พึมพำ “ครั้งนี้ได้ฆ่าร่างแยกของจักรพรรดิเทพ ก็คุ้มแล้ว”
“พี่สาว พี่ชาย……ข้าแก้แค้นให้พวกท่านแล้ว”
แม้จะฟังดูประหลาดและน่าขัน ถึงแม้ว่าซื่อขู่จะทำชั่วมากมายและฆ่าผู้คนนับไม่ถ้วน แต่เขายังคงถือว่าตนเป็นส่วนหนึ่งของวังสุญญตา การที่เขามาก่อความวุ่นวายในราชวงศ์ต้าไท่ นอกจากเพื่อเก็บเกี่ยวกรรมชั่วของผู้คนแล้ว ก็เพื่อการแก้แค้นนั่นเอง