เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 ใต้แม่ทัพเทพล้วนเป็นมด
ในบรรดานักยุทธ์ที่อยู่ในที่นั้นแทบไม่มีใครที่โง่เขลา เมื่อเห็นบรรยากาศอันเย็นชาระหว่างจ้าวโหย่วและเผยจุน เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่การแสดงฉากเพื่อนเก่ากลับมาพบกัน แต่กลับเหมือนศัตรูมาถึงประตูบ้าน!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ สายตาที่พวกเขามองไปที่เผยจุนก็มีความเห็นใจมากขึ้น
การเป็นศัตรูกับแม่ทัพเทพที่ยังอยู่ในตำแหน่ง ชีวิตของเผยจุนในวันข้างหน้าคงไม่สู้ดีนัก
นักยุทธ์จากแคว้นอื่นไม่มีความคิดที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย พวกเขาเพียงแต่อยากรู้อยากเห็นว่าจ้าวโหย่วจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร
นักยุทธ์จากหน่วยปราบวิญญาณแคว้นชิงที่สนิทกับเผยจุนบางคน แสดงความกังวล แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก แม้แต่จะแสดงออกก็ไม่กล้า
แม่ทัพเทพเป็นบุคคลที่พวกเขาไม่กล้าล่วงเกินเด็ดขาด
จ้าวโหย่วมองเผยจุนตั้งแต่หัวจรดเท้า ยิ้มที่มุมปากแต่ไม่ถึงดวงตา พูดว่า “ดูท่าของพี่เผยดูทุกข์ทรมานอยู่นะ อายุมากแล้วก็ไม่ควรออกมาสู้รบฆ่าฟันบนสนามรบอีก หาที่สงบสงัดไปอยู่บั้นปลายชีวิตไม่ดีกว่าหรือ?”
“หากพี่หลานรู้เข้า เห็นท่าทางเช่นนี้ของเจ้า คงจะผิดหวังไม่น้อย”
เมื่อได้ยินคำเรียก “พี่หลาน” เผยจุนสีหน้าเข้ม “ไม่ต้องให้แม่ทัพจ้าวห่วงหรอก พวกเรานักยุทธ์ รับใช้ราชวงศ์เทพก็เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว”