เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 พบมหาภัยอีกครั้ง
“หืม?”
หลังจากได้ยินข่าวเช่นนี้จากปากของพวกโชคร้าย อันเล่อขมวดคิ้ว สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
คำบรรยายที่แปลกและประหลาดเช่นนี้ ทำให้เขานึกถึงพี่สาวร่วมสำนัก เยี่ยหลิงเอ๋อร์ทันที
ด้วยพรสวรรค์และความสามารถของนาง การกินภูเขาทั้งลูกในคืนเดียวไม่ใช่เรื่องยากเลย
แต่ปัญหาคือ แม้เยี่ยหลิงเอ๋อร์จะไม่เลือกอาหาร แต่มักจะไม่กินทุกอย่าง เพราะสารอาหารที่ได้จากอาหารบางอย่าง ยังน้อยกว่าพลังงานที่ต้องใช้ในการกินเสียอีก
“แต่พี่สาวอาจได้รับผลกระทบจากความว่างเปล่า”
อันเล่อนึกถึงสภาพของตนเองตอนที่เพิ่งหลุดจากความว่างเปล่า จิตใจแทบจะตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง และยังปลดล็อกคุณสมบัติ [สิบภูมิไม่หวั่นไหว] ซึ่งเป็นคำที่แปลกประหลาด
แม้ว่าภายหลังโดยความบังเอิญ เขาผ่านพ้นมาได้ด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง แต่ความรู้สึกนั้น อันเล่อคงจะจำไปตลอดชีวิต
แม้แต่เยี่ยหลิงเอ๋อร์ที่มีระดับพลังเทียบเท่าขั้นวิญญาณทารก ก็ไม่แน่ว่าจะไม่ถูกสิ่งที่ไม่รู้จักรุกราน จนทำให้นางทำเรื่องที่เกินกว่าเหตุผล