เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 [ท่องสุญญตา] [เงามารแห่งสุญตา]
แม้ทั้งสองคนจะมีความคิดต่างกัน แต่ภายนอกไม่แสดงออกแม้แต่น้อย เรียกกันว่า “พี่ลวี่” “ท่านเจ้าเมืองไห่” อย่างสนิทสนม
เพียงชั่วครู่ อันเล่อกับไห่หยู่ชิงก็สนิทกันราวกับเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานาน เหลือเพียงชูถ้วยสุราประกาศเป็นพี่น้องกันต่อหน้าผู้คน
ในตอนนั้น ไห่หยู่ชิงดูเป็นกังวลพูดว่า “ข้าเห็นว่าพี่ลวี่คงยังไม่ได้ไปรายงานตัวที่ที่ว่าการใช่หรือไม่?”
“รายงานตัว? หมายความว่าอย่างไร?”
อันเล่อเข้าใจดีในใจ แต่แสดงสีหน้างุนงง พูดอย่างเกรงใจว่า
“พูดแล้วน่าละอาย สำนักของข้าปิดตัวมานาน แทบไม่ได้ออกมาข้างนอก จึงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราชวงศ์ต้าไท่ในปัจจุบัน ขอท่านเจ้าเมืองไห่ช่วยสอนข้าด้วย”
ไห่หยู่ชิงเข้าใจ ในใจยิ่งมั่นใจ “สำนักเบื้องหลังลวี่ปิ่นผู้นี้ คงเป็นสำนักโบราณที่มีกำลังมหาศาลแน่ๆ”
มิเช่นนั้น จะไม่รู้แม้แต่นโยบายร้อยปีของราชวงศ์ต้าไท่ได้อย่างไร?
“นักยุทธ์ตั้งแต่ระดับสี่ขึ้นไปทั้งหมด ต้องไปรายงานตัวที่ที่ว่าการ จากนั้นจะถูกรับเข้าหน่วยปราบวิญญาณ อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพวกเขา”