กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 ทำไมถึงเร็วขนาดนี้
ณ สาขาชิงหาน
อันเล่อมองไปรอบๆ เห็นแต่ซากกำแพงและเศษซาก ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ตัดกับความรุ่งเรืองในอดีตอย่างชัดเจน
ผู้บำเพ็ญเพียรที่เดินผ่านไปมาต่างหม่นหมองและขวัญเสีย ราวกับมีเมฆดำทะมึนปกคลุมหัวใจ
เมื่อพวกเขาเห็นอันเล่อ ส่วนใหญ่สีหน้าเปลี่ยนไป บ้างก็ฝืนยิ้ม บ้างก็รีบเดินจากไป
แม้ทุกคนจะรู้ความจริงและเข้าใจว่าไม่ควรโทษอันเล่อ
แต่อย่างที่จางไห่หยุนกล่าว หากอันเล่อไม่เปิดโปงเรื่องนี้ ความสงบเทียมเท็จนี้คงอยู่ได้อีกนาน
สำหรับผู้บำเพ็ญที่อาศัยอยู่ที่นี่มานาน ยากที่จะไม่รู้สึกอะไรกับอันเล่อ
อันเล่อเองก็ไม่ได้ใส่ใจ