เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ คว่ำฝ่ามือเป็นฝน
หลังจากได้ยินชื่อที่อันเล่อบอก เจียงหยุนขมวดคิ้วงาม “เจ้าแน่ใจหรือ?”
อันเล่อพูดเรียบๆ “ข้าไม่ทำเรื่องที่ไม่มั่นใจ”
เจียงหยุนครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างเด็ดขาด “งั้นข้าจะเชื่อเจ้าอีกครั้ง!”
นางไม่ได้พูดว่าถ้าอันเล่อตัดสินผิดพลาดนางจะทำอย่างไร เดินทางในเส้นทางการบำเพ็ญมานาน ย่อมรู้ว่าบางคำพูดเมื่อเอ่ยออกไปต้องจ่ายราคา
แม้ท่าทีของเจียงหยุนต่ออันเล่อจะแปลกประหลาด และยั่วยุเขาหลายครั้ง แต่จริงๆ แล้วนี่กลับแสดงให้เห็นว่าเจียงหยุนให้ความสำคัญกับอันเล่อ
เจียงหยุนเข้าใจชัดเจนว่า ใครก็ตามที่มองชายหนุ่มรูปงามผู้นี้ว่าไร้พิษสง อ่อนโยนบริสุทธิ์เหมือนลูกแกะ จะต้องพบกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่อย่างแน่นอน!
--เหมือนอย่างที่นางเคยเป็นมาก่อน
ด้วยมุมมองเช่นนี้ เจียงหยุนจึงเลือกที่จะเชื่อใจอันเล่ออีกครั้ง
หลังจากได้ยินการสนทนาของทั้งสอง ผู้บำเพ็ญมากมายที่อยู่ด้านหลังเจียงหยุนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ ครุ่นคิดในใจ