เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 พี่สาวท่านอ้วนขึ้น
ขณะเดินผ่านผู้บำเพ็ญคนหนึ่ง สีหน้าของอันเล่อดูประหลาดขึ้น
ด้วยประสาทสัมผัสอันแหลมคมของเขา ได้กลิ่นบางอย่างจากร่างของคนผู้นั้น……กลิ่นหลังการร่วมบำเพ็ญของชายหญิง
แม้จะใช้ค่ายกลทำความสะอาดร่างกายแล้ว แต่ก็ยังมีกลิ่นประหลาดหลงเหลืออยู่
เมื่อตั้งใจฟัง อันเล่อยังได้ยินเสียงที่ไม่สะดวกจะบรรยายลอดออกมาจากค่ายกลป้องกันเสียงในห้องต่างๆ
ที่จริงแล้ว หากไม่ใช่เพราะประสาทสัมผัสของอันเล่อผ่านการวิวัฒนาการหลายครั้ง เขาก็คงไม่สามารถรับรู้ความผิดปกติเหล่านี้ได้
เขาพูดในใจ “บรรยากาศในหอชิงหานนี้ คงเปิดกว้างกว่าโลกภายนอกมากทีเดียว……”
จริงๆ แล้วเรื่องนี้ไม่ยากที่จะเข้าใจ
ในสถานที่หนาวเย็นห่างไกลความเจริญเช่นนี้ นอกจากการบำเพ็ญแล้ว ผู้บำเพ็ญแทบไม่มีวิธีฆ่าเวลาอื่นใด และการแสวงหาความสุขทางเนื้อหนัง ก็เป็นหนทางที่ถูก สะดวก และเป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่าย
“ก็เหมือนกับสถานีวิจัยขั้วโลกใต้บนโลก การเกิดความวุ่นวายบางอย่างก็ไม่น่าแปลกใจ”