เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 เซี่ยจิ่งเหนียน
“อาจารย์ของข้า ไป๋ฉีเหยียน เป็นผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนวิญญาณที่ดูแลการปรุงยา สายของเราเรียกว่าประตูสมุนไพรวิเศษ”
“คล้ายกันนี้ก็มีโถงหลอมของที่เชี่ยวชาญการหลอมอาวุธ สำนักสัตว์ที่เลี้ยงสัตว์วิเศษ ผู้ชำนาญการวางค่ายกล……แบ่งตามทรัพยากรสำคัญในวังสุญญตา”
ซูไต๋ซบกายอ่อนระทวยในอ้อมกอดอันเล่อ พูดอธิบายเสียงแผ่วเบา
เมื่อครู่นางหอบหายใจ พักนานกว่าจะหายเหนื่อย
ด้วยร่างกายของอันเล่อในตอนนี้ สตรีทั่วไปคงทนไม่ไหว หากไม่ใช่ซูไต๋ที่เป็นเหยาเหมยเหนียวแน่น คงหมดแรงไปนานแล้ว
“นอกจากนี้ ยังมีสถานที่เตรียมไว้สำหรับผู้บำเพ็ญเฉพาะทาง เช่น เขาหมื่นกระบี่ เป็นสถานที่ฝึกฝนของผู้บำเพ็ญกระบี่ พวกเขารวมกลุ่มแลกเปลี่ยนความรู้กัน ผู้บำเพ็ญใหม่ที่เข้ามาได้ซึมซับประสบการณ์ล้ำค่าจากบรรพชน พลังและระดับจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว……”
ฟังจบ อันเล่อเข้าใจโครงสร้างภายในวังสุญญตาคร่าวๆ และเริ่มครุ่นคิดถึงเส้นทางในอนาคตของตน
แม้ตอนนี้อันเล่อจะมีความสามารถหลากหลาย แต่สิ่งที่พึ่งพาได้จริงๆ ยังคงเป็นร่างกายอันแข็งแกร่งที่ผ่านการวิวัฒนาการหลายครั้ง
พูดง่ายๆ คือใช้ [ท่วงท่าเทพเจ้าแห่งการรบ] เป็นแกนหลัก พร้อมคุณสมบัติประกอบอีกชุด