กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 เทือกเขาเมฆาสวรรค์
ในป่าลึกแห่งหนึ่ง
จี้จื่อหมอมีกลิ่นอายเลือดติดตัว ดวงตาเย็นชามีแววดุร้าย แต่ก็มีความโล่งใจอยู่บ้าง
รอบตัวเขามีศพของผู้บำเพ็ญมารนอนเกลื่อนกลาด
ก่อนหน้านี้ พวกมันยังไล่ล่าจี้จื่อหมออยู่
แต่หลังจากต่อสู้กับชายสวมหน้ากาก พลังรบของผู้บำเพ็ญมารลดลงมาก สถานการณ์พลิกกลับทันที
“น่าเสียดาย ปล่อยให้ซุ่ยหนิงเหยียนหนีไปได้”
จี้จื่อหมอถอนหายใจ รู้สึกเสียดาย
ในตอนนี้ เขาก็รู้สึกถึงคลื่นพลังลึกลับ ชิ้นส่วนหยกบนตัวดิ้นรนอยากเคลื่อนไหว
“นี่คือ……”