กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 ห่างไกลจากพวกเราเกินไป
มองแผ่นหลังของอันเล่อที่จากไป จื่อหมอตะลึงเล็กน้อย
เขาคิดว่าหลังได้ชิ้นส่วนกระถางหยกสามขา อีกฝ่ายจะจัดการเขา
ไม่คิดว่าอันเล่อจะจากไปอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ราวกับ……การช่วยชีวิตเขาเป็นเพียงการทำตามสะดวกจริงๆ?
จื่อหมออ้าปากค้าง สายตาซับซ้อน
“คราวหน้าที่พบกัน ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเพิกเฉยต่อข้าอีก……”
ตามตรง เขามักคิดว่าตนเป็นอัจฉริยะระดับสูงในรุ่น
แต่หลังได้เห็นพลังของชายสวมหน้ากาก จื่อหมอต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายเหนือกว่าตนมาก
เขารู้สึกไม่ยอมแพ้พร้อมกับเกิดความปรารถนาที่จะเอาชนะอย่างแรงกล้า
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่จื่อหมอได้รับไมตรีจากคนแปลกหน้า