กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 ข้ามแม่น้ำ
ที่นี่คือก้นหุบเขา
นอกจากทางที่มา สามด้านล้วนเป็นเทือกเขาดำทะมึน ทอดยาวคดเคี้ยว ราวกับถูกขนาบด้วยภูเขา
มองไกลๆ เห็นแต่สีเขียวหม่น
แต่สิ่งประหลาดคือ ตอนอยู่นอกหมอกเลือด อันเล่อไม่เคยเห็นเทือกเขาเช่นนี้มาก่อน
ราวกับว่า……มาถึงดินแดนอื่น
อาจเพราะภูเขาบดบัง แสงรอบข้างจึงสลัว ท้องฟ้ามีความรู้สึกเทาหม่นตลอดเวลา
โชคดีที่อันเล่อมีคุณสมบัติ [มองกลางคืน] จึงยังมองเห็นได้ชัดเจน
เขาหยุดพักฟื้นกำลัง กดพลังอาฆาตที่พลุ่งพล่านลงสู่หัวใจ พร้อมกับครุ่นคิดตำหนิตนเอง
“ยังประมาทเกินไป”