กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 ‘เกราะ’
สิบกว่านาทีต่อมา
ลูกแกะขาวมงคลที่อันเล่อตั้งชื่อว่า “เสี่ยวไป๋” กำลังหดตัวสั่นเทาอยู่ที่มุมห้อง สีหน้าน่าสงสาร ราวกับถูกกระทำการอันเกินเลยไป
อันเล่อลูบคางครุ่นคิด
“จากคุณสมบัตินี้ มันน่าจะมีผลในการเพิ่มโชคจริง แต่ไม่ได้เด่นชัดนัก”
โชคเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ แต่ก็มีอยู่จริง
เขาตัดสินใจว่า ทุกเช้าก่อนจะเริ่มวิวัฒนาการ จะลูบขนแกะสักสองที
ลองดูก็ไม่เสียหายอะไร
เขาขังเสี่ยวไป๋ไว้ในห้อง ให้เสี่ยวเสี่ยวหงเฝ้า
อันเล่อเดินออกมาที่ลานเล็กๆ พินิจพิเคราะห์อาวุธวิเศษรูปดาบที่มีชื่อว่า “ทมิฬ”