กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 วิชามาร
ออกจากป่ามา อันเล่อรู้สึกแปลกตา
ไม่นับรวมการวิวัฒนาการวันนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้มาสู่โลกนอกป่า
อันเล่อตอนนี้ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ไร้เดียงสาอีกต่อไป
แม้ในใจจะอยากรู้อยากเห็น แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย
ไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ออกมา
หลู่หมิงรู้สึกได้เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงถามด้วยรอยยิ้ม
“น้องอันเล่อมาตำบลปีกโลหิตเป็นครั้งแรกหรือ?”
อันเล่อพยักหน้า “ใช่”
“ตำบลปีกโลหิตนี้เคยเป็นที่ตั้งของสำนักปีกโลหิต แต่เพราะเส้นพลังวิญญาณเหือดแห้งและเหตุการณ์บางอย่าง สำนักปีกโลหิตจึงย้ายไปสร้างเมืองปีกโลหิตที่อื่น อยู่ทาง……นั้น”