กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 38 ผู้บำเพ็ญมารและยาเม็ด
“ลุงหลิน!”
อันเล่อไม่สนใจความเจ็บปวดในร่างกาย รีบเดินไปข้างกายหลินซานไป๋
“แค่กๆ ข้าไม่เป็นไร”
หลินซานไป๋ไอสองครั้ง สีหน้าซีดขาว แต่ดวงตายังคงเปล่งประกาย
เขาลุกขึ้นนั่งครึ่งตัว หยิบแผ่นไม้ออกมาจากอก
บนแผ่นไม้ปรากฏรอยฝ่ามือชัดเจน แตะเบาๆ ก็แตกออก
อันเล่อยังเป็นห่วง จึงตรวจสอบสภาพนายพรานชราอย่างระมัดระวัง
พบว่านอกจากอ่อนแรงเล็กน้อย เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่มีอันตรายถึงชีวิต
อันเล่อจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก