กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 อย่าบีบบังคับข้า
“เขาจากไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?”
มองแผ่นหลังของอันเล่อที่จากไป หว่านอินฮวากะพริบตางาม รู้สึกแปลกใจ
หลายวันมานี้ ชาวบ้านที่ติดต่อกับพวกเขาส่วนใหญ่เหมือนกาวติดแน่น
อยากคุยกับพวกเขาสักสองสามคำ เพื่อสัมผัส “กลิ่นอายเซียน” อันล้ำค่า
ด้วยเป็นชาวบ้านในป่าเขา การแสดงออกเช่นนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
แต่กลับกัน อันเล่อกลับเดินจากไปเลย?
ไม่มีความตั้งใจจะสนทนากับพวกเขาเลยสักนิด
สังเกตเห็นน้องเล็กมองต่างไป สีหน้าของไป๋ซางไห่ก็ไม่สู้ดีนัก แค่นเสียงเย็น
“แค่ชาวบ้านโง่เขลาคนหนึ่ง สนใจทำไม?”