กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 มีคนร้ายคิดทำร้ายข้าเสมอ
“ลุงหลิน!?”
รออยู่ที่หน้าประตูครู่หนึ่ง อันเล่อรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง รีบผลักประตูเข้าไปทันที
ประตูไม่ได้ล็อก
กลิ่นสมุนไพรคุ้นเคยและแรงโชยมา
อันเล่อกวาดตามองรอบห้อง แต่ไม่พบร่างของหลินซานไป๋
และฝาปิดอุโมงค์ก็ปิดสนิท ไม่เหมือนจะออกไปทางนี้
“เขา……ออกไปแล้ว?”
อันเล่อขมวดคิ้ว เต็มไปด้วยความสงสัย
“แต่ทำไมไม่บอกข้าสักคำ?”