กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 อ่อนแอเกินไป
วันที่สามสิบในการวิวัฒนาการ
อันเล่อตื่นแต่เช้าตรู่ สูดหายใจลึกเพื่อสงบจิตใจ
“ในที่สุด ก็ถึงวันนี้”
จริงๆ แล้วเมื่อคืนเขาแทบไม่ได้นอน
คงไม่มีใครนอนหลับสบายได้ เมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้คือวันตาย
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อันเล่อคิดหาทางแก้ไขสถานการณ์ทุกวัน
การหลบหนีคือทางตาย
หากหนีเข้าป่าทั้งที่เป็น [ผู้ถูกสวรรค์ทอดทิ้ง] อาจตายเร็วกว่าเดิม
เขารู้สึกลางๆ ว่าในป่าเถื่อนนอกหมู่บ้าน ซ่อนอันตรายที่น่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูร