กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 หลินซานไป๋
แสงอรุณริบหรี่ ยังมีความมืดหลงเหลือ
หมู่บ้านไม่ได้เงียบสงบ ชาวบ้านหลายคนตื่นแล้ว เริ่มงานประจำวัน
อากาศมีกลิ่นคาวจางๆ ที่ไม่อาจสลัดทิ้ง
ในพงหญ้าข้างทาง บางครั้งเห็นสิ่งปฏิกูลของคนและสัตว์
สิ่งปฏิกูลเหล่านี้ในสายตาชาวบ้านส่วนใหญ่ล้วนเป็นของมีค่า มีคนเก็บขี้โดยเฉพาะ เพื่อนำไปเป็นปุ๋ยในทุ่งนา
ทุกครั้งที่เห็นเช่นนี้ อันเล่อก็คิดถึงส้วมที่สะอาดบนโลกเป็นพิเศษ
เขาออกจากบ้านแล้วมุ่งตรงไปยังจุดหมาย
ลานบ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ดูค่อนข้างทรุดโทรม เทียบกับลานบ้าน “หรูหรา” ของหมอผีไม่ได้