กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 เด็กๆ ในหมู่บ้านใต้รังแกข้า ที่ป่วยไร้เรี่ยวแรง
กระท่อมผุพังเก่าคร่ำคร่า เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่าน
สายลมเย็นยะเยือกในยามราตรีแทรกผ่านรอยแยกบนผนัง พัดให้อันเล่อที่อยู่ในกระท่อมสั่นสะท้านด้วยความหนาว
เขานอนอยู่บนแผ่นไม้กระดานแข็งๆ ห่มผ้าป่านบางๆ เพียงผืนเดียว ร่างกายสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ
กายเย็น ใจยิ่งเย็นกว่า
เมื่อสองชั่วโมงก่อน เขายังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ กำลังวางแผนให้ตัวละครต้องผิดหวังในความรัก พลางรอไก่ทอดเดลิเวอรี่ เพื่อจะได้เพลิดเพลินกับวันหยุดสุดสัปดาห์อันแสนจำเจแต่ก็มีเสน่ห์ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียง “เปิดประตูสิ……”
พอลืมตาขึ้นมาอีกที ก็มาอยู่ในสถานที่อัปลักษณ์แห่งนี้เสียแล้ว