เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 171 ภาชนะรองรับพลังงาน
ควันและฝุ่นละอองพัดผ่านด้านหลังของเจียงเว่ยหยางไปอย่างม้วนตลบ เถ้าถ่านตกลงบนบ่าของเธอ ทว่าไม่อาจตกลงไปในดวงตาคู่นั้นของเธอได้เลย
เธอไม่ได้ยื่นมือไปดึงลู่หย่างขึ้นมา ทว่าการที่เธอยืนอยู่ตรงนั้น กลับเหมือนสนามพลังงานบางอย่างที่ไม่อาจฝ่าฝืน คอยรวบรวมความเสียใจที่หดเกร็งและอารมณ์ที่พังทลายทั้งหมดของลู่หย่างกลับเข้ามาอย่างแข็งกร้าว
ลู่หย่างพลันนึกถึงเหล่าธิดาเทพสีซีดจางบนภาพจิตรกรรมฝาผนัง พวกเธอก็เป็นเช่นนี้ ท่วงท่าสง่าตรง แนวกรามเชิดขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาไร้โศกไร้สุข ทว่ากลับทำให้ผู้คนสิบล้านยอมคุกเข่าลงไปอย่างเต็มใจ
อารมณ์ของเขาค่อย ๆ สงบลง ความหนักแน่นมั่นใจในเวลานี้ของเจียงเว่ยหยางที่ว่าฉันคือสัจธรรม ทำให้เขารู้สึกว่าหากตนเองยังถอยหนีต่อไป ก็ไม่คู่ควรจะยืนอยู่ตรงหน้าเธอจริง ๆ แล้ว
“หยวนหายไปแล้ว” เธอย้ำอีกรอบ คล้ายกำลังทอดสมอจิตให้แก่ตนเองและทุกคน “ตอนนี้พวกเราแค่ต้องขัดขวางการแทรกซึมของพละกำลังนี้ ภารกิจก็ยังคงสำเร็จอยู่”
สายลมพัดเส้นผมของเธอจนยุ่งเหยิง เลือดจากรอยกระแทกที่ท้ายทอยนั่นแห้งกรังกลายเป็นสะเก็ดสีแดงคล้ำ ปกคลุมอยู่ใต้ปอยผม
เธอยืนอยู่ตรงนั้น ด้านหลังคือทุ่งน้ำแข็งที่กำลังลุกไหม้และแสงสว่างที่พวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ผืนดิน เบื้องหน้าคือเหล่าเพื่อนร่วมทีมที่บาดเจ็บสะบักสะบอมแต่ยังคงยืนหยัดอยู่