ตอนที่ 163 การตัดสินใจ

ตอนที่ 163 การตัดสินใจ

พ่อบ้านเฒ่าทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเตรียมอาหารไว้เต็มโต๊ะ ตั้งแต่สุราก่อนอาหารไปจนถึงของหวานหลังอาหาร เรียงรายละลานตาเป็นแถวยาวเหยียด ในนั้นยังแทรกด้วยซุปที่ดื่มแล้วรสชาติเหมือนยาสมุนไพรอีกสองสามถ้วย สีดำเมื่อมลอยล่องด้วยสมุนไพรและรากโสม ด้วยกลัวเป็นที่สุดว่าทั้งสองคนอยู่ข้างนอกจะหิวโซจนร่างกายทรุดโทรมไม่อาจฟื้นฟู

เจียงเว่ยหยางรู้สึกว่าตัวเองแทบจะแน่นจนตายอยู่แล้ว แต่อาหารเต็มโต๊ะนั้นกลับเพิ่งโดนสะกิดแค่ผิวเผิน

“อาเผิง ต่อให้ฉีดสารอาหารเสริมก็ไม่ฉีดรวดเดียว 100 หลอดแบบนี้หรอกนะ” เธอชูตะเกียบทำท่ายอมแพ้ แผ่นหลังช่วงเอวพิงแนบพนักเก้าอี้ แทบอยากจะไถลตัวลงไปมุดหนีจากข้างใต้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

พ่อบ้านเฒ่าไม่เปลี่ยนสีหน้า คีบแครอทผัดใส่ลงในชามของเธออีกตะเกียบหนึ่ง ปากก็ส่งเสียงตอบรับอย่างคล้อยตาม ทว่าการเคลื่อนไหวของมือกลับไม่ได้หยุดลงแม้แต่น้อย

ข่าวดีก็คือเขายังคงหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้าง ปริมาณของอาหารแต่ละอย่างจึงไม่ได้เตรียมไว้มากเกินไป

พ่อบ้านเฒ่าเพียงแค่อยากให้เด็กทั้งสองคนได้ลิ้มลองทุกอย่างคนละคำหลังจากกลับถึงบ้าน ผลสุดท้ายกลับอดใจไม่ไหว ในครัวยกขึ้นมาเสิร์ฟราวกับสายน้ำไหล จานเปล่าที่เก็บลงไปซ้อนกันเป็นตั้งหนาเตอะ

กระเพาะอาหารของลู่หย่างในเวลานี้กลับดูเอาถ่านเป็นพิเศษ ราวกับเป็นหลุมดำไร้ก้น จังหวะตะเกียบขึ้นลงแทบไม่มีหยุดพัก ช่างประสานงานกับพ่อบ้านเฒ่าได้อย่างรู้ใจ คนหนึ่งคีบให้ไม่หยุดด้วยตะเกียบกลาง อีกคนก็ก้มหน้าก้มตากินไม่หยุด