กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 105 หวนคืนสู่รัง
หลังจากเรื่องของจู้ฝูคลี่คลายลง เจียงเว่ยหยางก็กลับไปคฤหาสน์ตระกูลเจียงสักรอบ
ที่ว่ากลับ ความจริงแล้วพูดให้ถูกน่าจะเป็นเพราะถูกสายโทรศัพท์ทวงกระหน่ำเอาเป็นเอาตายของอาเผิงเร่งเร้าให้กลับมาเสียมากกว่า เหตุผลของพ่อบ้านชราอัปเกรดจาก “คุณหนูไม่ได้กลับมากินข้าวที่บ้านนานแล้วนะขอรับ” ไปจนถึง “คุณหนูขอรับ กระดูกแก่ ๆ ของผมเริ่มโรยราแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะยังได้ดูแลท่านไปอีกสักกี่ปี”
ในที่สุดจางหย่วนโจวก็ถอนหายใจจากปลายสาย เขาโดนกวนจนยอมแพ้โดยสิ้นเชิงแล้ว “เธอกลับมาสักรอบเถอะ คุณนายจางชิวอวี่ได้ยินเรื่องวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของท่านแล้ว ก็เรียกร้องอย่างหนักแน่นให้พวกเราอบรมสั่งสอนความคิดของท่านสักยก”
เพราะเป็นคำสั่งที่ผู้หญิงที่เจียงเว่ยหยางไม่กล้าขัดใจที่สุดในใต้หล้าเป็นคนออกคำสั่ง เธอจึงจำต้องตอบรับในทันที
“รู้แล้ว วันนี้จะกลับไป”
ลู่หย่างเป็นคนขับรถ เจียงเว่ยหยางนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ท้องฟ้านอกหน้าต่างรถยังคงเป็นสีเทา แต่เมื่อเทียบกับความมืดมิดที่กดทับจนคนหายใจไม่ออกในช่วงต้นของวันสิ้นโลกแล้ว มันจางลงไปมากทีเดียว
เธอวางข้อศอกพาดขอบหน้าต่างรถ เท้าคางมองซากปรักหักพังที่ผ่านตาเป็นครั้งคราวริมทาง และอาคารเตี้ย ๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้นใหม่ท่ามกลางซากเหล่านั้น พลันนึกขึ้นได้ว่า “นายคิดเหมือนกันไหมว่าช่วงนี้การก่อจลาจลของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ดูเหมือนจะลดลง?”