ตอนที่ 65 แหลกสลาย

ตอนที่ 65 แหลกสลาย

ของเหลวในกายของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์หลังถูกเธอสังหารค่อย ๆ ไหลรินออกมาจากซากศพ รวมตัวกันเป็นสายน้ำสายเล็ก ๆ ใต้พื้นรองเท้าของทุกคน แล้วจึงกระจายตัวออกไป

เจียงเว่ยหยางไม่ได้ก้มลงมอง อย่างไรวันนี้เธอก็ไม่ได้สวมรองเท้าหนังคู่เล็กอยู่แล้ว สกปรกก็ช่างมันเถอะ

ลู่หย่างยังคงพิงร่างเธอไว้แน่น บนแผงอกด้านหน้าของเขามีเงาคราบโลหิตผืนใหญ่ ย้อมชุดเครื่องแบบสีเข้มเดิมให้ยิ่งดำทะมึน เหงื่อกาฬไหลรินลงมาตามสันจมูก หยดลงบนขี้เถ้าจนเกิดเป็นหลุมเล็ก ๆ หลุมแล้วหลุมเล่า

“เจ็บมากไหม” เธอเอ่ยถามเสียงเบา

“ไม่เจ็บ” น้ำเสียงของเขาเบาหวิว ทว่าลูกกระเดือกกลับขยับกลืนน้ำลายอย่างทรมานหลังเปล่งเสียง ริมฝีปากที่แห้งแตกก็ปริออกเพราะการขยับจนมีหยดโลหิตซึมออกมาอีกเล็กน้อย แต่เขาไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย การรับรู้ของเขายังคงถูกกักขังอยู่ในความมืดมิดก้อนหนึ่ง

เจียงเว่ยหยางยื่นมือออกไปอีกครั้ง ใช้แขนเสื้อซับเหงื่อเย็นบนใบหน้าเขาอย่างแผ่วเบา หยดเหงื่อที่ตกลงบนปลายนิ้วของเธอเย็นเฉียบ ผิวหนังด้านใต้ก็สูญเสียอุณหภูมิไปจนหมดสิ้น เธอถึงขั้นรู้สึกได้ว่าพลังชีวิตของเขากำลังสูญสลายไปอย่างรวดเร็ว ร่างกายไม่สามารถสร้างไออุ่นใด ๆ ได้อีกต่อไปแล้ว

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ที่เกิดขึ้นหลังจากตกอยู่ในภาวะใช้พลังจิตวิญญาณเกินขีดจำกัด

แต่เขากลับไม่มีกระทั่ง และไม่สามารถระดมพละกำลังของตัวเองได้เลย ทว่ากลับถูกพลังงานบัดซบกลุ่มนี้ผลาญทำลายไปอย่างไม่สิ้นสุด