ตอนที่ 59 จู้ฝู

ตอนที่ 59 จู้ฝู

เช้าวันต่อมา ฟ้ายังไม่สว่างโร่เต็มที่ ก็มีเสียงฝีเท้าที่พยายามก้าวแผ่วเบาดังขึ้นแถวกระโจมแล้ว

เจียงเว่ยหยางลืมตาขึ้น ลู่หย่างไม่ได้อยู่ในกระโจมแล้ว ถุงนอนของเขาถูกม้วนเก็บเรียบร้อยไว้ด้านข้าง ไม่รู้ว่าเขาออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่

เธอลุกขึ้นนั่ง อยากจะม้วนถุงนอนเก็บแบบเขาบ้าง ทั้งที่ดูเหมือนง่ายดายแท้ ๆ แต่ถุงนอนกลับไม่ยอมเชื่อฟัง ถูกเธอม้วนจนยับยู่ยี่ เธอเหลือบมองถุงนอนสองอันที่วางอยู่ด้วยกัน อันของลู่หย่างเหมือนแยมโรลสวิสอันสมบูรณ์แบบ ส่วนของเธอเหมือนฟองเต้าหู้ทอดที่ต้มจนแผ่กระจาย

เจียงเว่ยหยางยอมแพ้ทันที ไม่ฝืนใจตัวเอง

เธอรูดซิปกระโจมเปิดออก สมาชิกหน่วยพั่วจวินส่วนใหญ่ตื่นกันหมดแล้ว กำลังฝึกซ้อมแบบเก็บเสียงอยู่ในระยะที่ค่อนข้างไกล ไม่มีเสียงขานคำขวัญ ไม่มีคำสั่ง แต่ท่วงท่าของทุกคนกลับขึ้นลงในจังหวะเดียวกันอย่างแม่นยำ

ลู่หย่างกำลังคุยกับโจวตู้แถวนั้น พอได้ยินเสียงรูดซิป เขาก็หันหน้ามองมาทางเธอทันที แววตาเป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง เขายื่นแท็บเล็ตในมือให้โจวตู้พร้อมกับพูดอะไรบางอย่างเสียงเบา จากนั้นก็เดินตรงมาหาเธอ

สายลมพัดผ่าน หอบเอาเส้นผมที่ยังไม่ได้หวีหลังเพิ่งตื่นของเจียงเว่ยหยางมาปรกใบหน้า เขายื่นมือออกไปเกลี่ยผมให้เธอ ทัดไว้หลังใบหู