ตอนที่ 29 บงการ

ตอนที่ 29 บงการ

บนทางเดินมีเสียงฝีเท้าอันชัดเจนของเจียงเว่ยหยางสะท้อนก้อง เธอไม่ได้กลับไปยังห้องสังเกตการณ์ในทันที

เมื่อเดินมาถึงหน้ากำแพงจอมอนิเตอร์ตรงสุดทางเดิน เธอหยุดลงแล้วมองดูหน้าจอ บนกำแพงมีหน้าจอเจ็ดแปดก้อน แต่ละก้อนล้วนกำลังฉายภาพของชั้นที่ต่างกัน ภาพส่วนใหญ่เป็นสีขาวปนเทา ไม่ค่อยมีคน เสียงสั่นสะเทือนใต้ดินของเครื่องจักรดังก้องทึบอื้ออึง บัซ ราวกับเสียงลมหายใจของสิ่งปลูกสร้างหลังนี้ ซึมซับออกมาจากกำแพงทีละจังหวะ โทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อสั่นขึ้นมา เธอล้วงออกมาดู เป็นข้อความที่พ่อบ้านส่งมา ถามเธอว่าคืนนี้จะกลับประมาณกี่โมง จำเป็นต้องส่งรถมารับหรือไม่ เธอจ้องมองหน้าจออยู่สองวินาที ไม่ได้ตอบกลับในทันที แล้วยัดโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋าอีกครั้ง

เธอนึกถึงคำพูดที่นักวิจัยหลินเพิ่งกล่าวออกมา “รูปแบบคลื่นชนิดนี้ พวกเราไม่เคยพบเห็นในบันทึกใดมาก่อนเลย”