ตอนที่ 27 อ้อมกอด

ตอนที่ 27 อ้อมกอด

เจียงเว่ยหยางดื่มนมช็อกโกแลตกล่องนั้นจนหมด บีบกล่องจนแบนเป็นทรงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์แล้วโยนลงถังขยะ จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน

ลู่หย่างนึกว่าเธอจะไปแล้ว “ยังมีอีกกล่อง...”

“ฉันรู้น่า” ทว่าเธอกลับเพียงแค่ผละออกจากเก้าอี้ ส่งสัญญาณให้เขาลุกขึ้นนั่งขยับเข้าไปชิดด้านในเตียงอีกนิด แล้วจึงนั่งลงตรงริมเตียงของเขา

หัวไหล่ของทั้งสองคนแนบชิดกัน เส้นผมดัดลอนยาวของเจียงเว่ยหยางทอดตัวลงมาแตะบนมือของลู่หย่างที่วางอยู่ข้างกาย เขาไม่ได้ยื่นมือไปจับเอาไว้และไม่ได้ปัดออก เพียงแค่กางมือที่สั่นเทาออกด้วยกลัวเหลือเกินว่าพวกมันจะเลื่อนหลุดไป

ทั้งที่บางเบาถึงเพียงนั้น แต่กลับทำให้เขารู้สึกว่ากลางฝ่ามือมีน้ำหนักอันหนักอึ้ง

“ลู่หย่าง พวกเราคุยกันหน่อยเถอะ”

“ตกลง” ลู่หย่างราวกับได้ก้าวขึ้นสู่แท่นสอบสวน โชคชะตาทั้งหมดของเขาจะต้องถูกควบคุมโดยคนตรงหน้า ทว่าเขาไม่หวาดกลัว