ตอนที่ 15 สีชมพู

ตอนที่ 15 สีชมพู

ในเสี้ยววินาทีที่เกิดภาวะพลังจิตวิญญาณพังทลายจนสูญเสียจิตสำนึก เศษเสี้ยวชีวิตอันแสนสั้นพลันแล่นผ่านสมองของลู่หย่างอย่างรวดเร็ว

เขายังมีแก่ใจทอดถอนใจ ปรากฏว่าภาพความทรงจำย้อนหลังฉายซ้ำจะปรากฏขึ้นมาจริง ๆ สินะ

น่าเสียดายที่ภาพความทรงจำย้อนหลังในชีวิตเขามันช่างน่าเบื่อหน่ายสิ้นดี คำว่า "พยายามใช้ชีวิต" สี่คำนี้กลบฝังอารมณ์ความรู้สึกในแต่ละวันของเขาจนหมดสิ้น ทุกช่วงเวลาเปรียบเสมือนภาพยนตร์เงียบขาวดำที่ไร้ซึ่งความสนุกสนาน ไปเรียน ทำงานพิเศษ ทำโจทย์ สอบ กินข้าว นอนหลับ

ซ้ำ ๆ ซาก ๆ ซ้ำเดิม แม้แต่สีสันก็ยังเป็นสีเทาล้วน ๆ ท้องฟ้าสีเทา ถนนสีเทา ชุดนักเรียนสีเทา ผนังห้องเช่าสีเทา

มีช่วงเวลาที่แต่งแต้มด้วยสีสันบ้างไหม

ก็ย่อมมีอยู่แล้ว