กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 9 จับมือ
เจียงเว่ยหยางไม่ได้พูดอะไร เธอจ้องมองคนฝั่งตรงข้ามกระจก มองดูสายรัดตรึงเหล่านั้นที่พันธนาการแขนขาของเขาไว้ ที่แท้ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เขาเลือกเอง
ในยามที่เขาฟื้นคืนสติ เขาเลือกที่จะขังตัวเองไว้เช่นนี้ เพราะเขารู้อย่างแจ่มชัดว่าตัวเขาในยามควบคุมไม่ได้จะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
“คุณหนูเจียง” น้ำเสียงของนักวิจัยหลินเริ่มระแวดระวังขึ้น “หากเป็นไปได้...พวกเราอยากให้คุณลองออกคำสั่งที่ชัดเจนกับเขาดู ตัวอย่างเช่น ให้เขาพักผ่อน”
เจียงเว่ยหยางเอียงศีรษะมองเธอ “เขาฟังคำสั่งของฉันรู้เรื่องด้วย?”