Chapter 0206

ตอนที่ 206 ค่อย ๆ พักเดี๋ยวก็ดีขึ้น

ความเย็นเยียบแล่นวาบขึ้นมาจากช่วงเอวและหน้าแข้งในชั่วพริบตา ทำเอาฉู่เหยี่ยนสะท้านจนขนลุกชันขึ้นมาทั้งตัว

เขาแอบถอนหายใจในใจ ขยับหน้าแข้งหนีบเท้าของหนานซีเอาไว้ กอดหนานซีไว้แน่นพลางเอ่ยเสียงต่ำ

“เอาละ นอนเถอะ”

ทั้งสองคนหลับตานอนนิ่ง ๆ ทว่าฉู่เหยี่ยนกลับรู้สึกอบอ้าวมาก อยากจะเปิดผ้าห่มออกเพื่อระบายอากาศ แต่พอนึกถึงมือเท้าที่เย็นเฉียบของหนานซี เขาก็ขมวดคิ้วแล้วไม่ขยับตัว

เพียงแต่ ร่างกายที่นุ่มนิ่มและบอบบางของหนานซีพิงอยู่ในอ้อมอกของเขา กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยอวลเข้าสู่จมูกเป็นระลอก ๆ ทำให้เขาร้อนรุ่มไปทั้งตัวจนแทบจะทนไม่ไหว